كتاب امر به معروف و نهى از منكر اين دو ( امر به معروف و نهى از منكر ) از شريف‌ترين فرائض هستند و ديگر فرائض به اين دو اقامه مىشوند ؛ وجوب امر به معروف و نهى از منكر از ضروريات دين به شمار مىرود و هر كسى ، با علم به وجوب و الزام اين دو ، امر به معروف و نهى از منكر را انكار كند كافر است . امر به معروف و نهى از منكر در قرآن و روايات به زبانها و انحاء مختلف بيان شده است . خداوند مىفرمايد : « بايد از شما جماعتى باشند كه به سوى خير دعوت نموده ، امر به معروف و نهى از منكر كنند و رستگاران همين جماعتند . » همچنين فرموده : « و شما بهترين امّتى هستيد كه از بين بشر و براى بشر بيرون شديد چون امر به معروف و نهى از منكر نموده و به خدا ايمان داريد » اما روايات از امام رضا ( ع ) روايت است كه رسول خدا ( ص ) همواره مىفرمودند : « اگر روزى به امت من فرا رسد كه امر به معروف و نهى از منكر را به يكديگر واگذار نمايند ، در آن روز بايد به خدا اعلان جنگ كنند » . همچنين از پيامبر ( ص ) روايتى نقل شده كه فرمودند : « خداوند مؤمن ضعيفى كه دين ندارد را دشمن مىشمارد . از ايشان پرسيده شده مؤمن ضعيف چه كسى است ؟ فرمودند شخصى كه نهى از منكر نمىكند . » همچنين از پيامبر ( ص ) روايت شده است كه : « امّت تا زمانى كه همواره امر به معروف و نهى از منكر مىكند همواره به خير و خوبى است اما اگر اين كار را نكنند ، بركت از ايشان گرفته مىشود و برخى بر برخى مسلط مىشوند و ديگر نه در زمين ياورى خواهند داشت نه در آسمان » . از اميرالمؤمنين حضرت على ( ع ) نيز روايت شده است كه ايشان خطبه‌اى خواندند و پس از حمد و ثناى پروردگار چنين فرمودند : « اما بعد بدانيد اقوام قبل از شما به هلاكت رسيدند ؛ از آن رو كه معصيت خدا مىكردند و عالمان و ربّانيّون نصارى و أحبار يهود آنها را نهى از منكر نمىكردند تا آنكه غرق در گناه شدند . اين امر ، ادامه يافت و عالمان دينى آنان را از گناه نهى نكردند تا اينكه عقوبات الهى بر آنان نازل شد . بنابراين ، امر به معروف و نهى از منكر نماييد و بدانيد كه امر به معروف و نهى از منكر